Τουριστικοί λιμένες – Μαρίνες

0

Μιλήσαμε με τον κύριο Σταύρο Κατσικάδη, ο οποίος είναι πρόεδρος της Ένωσης Μαρινών Ελλάδος και διευθύνων σύμβουλος της LAMDA Μαρίνας Φλοίσβου, και φυσικά ο πλέον αρμόδιος να μας λύσει τις απορίες για το πώς θα πετύχουμε την ανάπτυξη του ποιοτικού θαλάσσιου τουρισμού μέσω της ιδιωτικοποίησης των μαρινών.

Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της ανάπτυξης του τουρισμού, έχει θέσει ως προτεραιότητα την ενίσχυση του θαλάσσιου τουρισμού, ιδίως αυτού των υψηλών απαιτήσεων, όπως είναι ο τουρισμός των σκαφών αναψυχής. Η ιδιωτικοποίηση των τουριστικών λιμένων βοηθάει την προσπάθεια αυτή, αφού οι οργανωμένες μαρίνες προσφέρουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, διαφημίζουν τη χώρα μας, προσελκύουν τουρίστες υψηλού οικονομικού επιπέδου και συμβάλλουν καθοριστικά στην οικονομία μέσω της προστιθέμενης αξίας.

Ποια είναι η προστιθέμενη αξία των μαρινών την οποία αναφέρετε συχνά ως το μέσο ανάπτυξης του θαλάσσιου τουρισμού;

Είναι, κυρίως, η δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας, αφού, σύμφωνα με τη μελέτη του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, για κάθε 100 θέσεις ελλιμενισμού δημιουργούνται 4,4 άμεσες θέσεις εργασίας και άλλες 100 έμμεσες εντός και στην ευρύτερη περιοχή της μαρίνας, όπου δραστηριοποιούνται επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις εξυπηρέτησης σκαφών, συντήρησης, καρνάγια, προμηθευτές καυσίμων και τροφοδοσίας, ναυτικοί πράκτορες. Εάν συνυπολογίσουμε και τα πληρώματα των σκαφών αναψυχής, τότε ανά 100 θέσεις ελλιμενισμού οι έμμεσες θέσεις εργασίας ξεπερνούν τις 200.

Εκτός από την απασχόληση, υπάρχει κάποιο άμεσο όφελος;

Είναι η κατανάλωση αγαθών και υπηρεσιών, μεγάλο μέρος της οποίας φέρνει συνάλλαγμα που εισρέει από τα ξένα σκάφη αναψυχής. Άλλο όφελος είναι η συγκέντρωση δημοσίων εσόδων από τα υψηλά μισθώματα που καταβάλουν στο Δημόσιο οι μαρίνες, από τους φόρους εισοδήματος των επιχειρήσεων από τις εργοδοτικές και ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων και διάφορα άλλα τέλη που επιβαρύνουν τα σκάφη αναψυχής.

Όμως υπάρχουν σκάφη να γεμίσουν τις μαρίνες;

Παρά την παγκόσμια ύφεση που έπληξε τη διεθνή οικονομία το 2008, ο αριθμός των παραγγελιών για megayachts και superyachts με μήκος μεγαλύτερο των 60 μέτρων, τα τελευταία χρόνια, έχει διπλασιαστεί. Δεν ισχύει το ίδιο για τα μεγέθη σκαφών αναψυχής από 30 έως 45 μέτρα, όπου η ζήτηση είναι σταθερή, ενώ παρουσιάζεται σημαντική μείωση, της τάξεως του 50%, για τα σκάφη 25-27 μέτρων. Υπάρχει λοιπόν μια τάση αύξησης της ζήτησης μεγάλων θέσεων ελλιμενισμού και μείωσης της ζήτησης για σκάφη μεσαίων μεγεθών.

Οι ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου είναι σαφώς πολύ μπροστά σε αυτό το θέμα. Αλλά τι γίνεται, συγκεκριμένα, για την Ελλάδα;

Στη χώρα μας επικρατεί αισιοδοξία για αυτό το καλοκαίρι όσον αφορά το yachting και κυριαρχεί η εκτίμηση ότι θα αποτελέσει σημαντικό προορισμό στην περιοχή της Μεσογείου. Η Ελλάδα έχει χάσει έδαφος στον στίβο της ανταγωνιστικότητας, λόγω αδράνειας και αδυναμίας προσαρμογής του τουριστικού μας προϊόντος στις σύγχρονες τάσεις του παγκόσμιου τουρισμού –εμμονή στο μοντέλο ήλιος/θάλασσα– και λόγω των στοχευμένων και επιτυχημένων στρατηγικών ανάπτυξης του θαλάσσιου τουρισμού της Τουρκίας και της Κροατίας.

Το μέλλον τι προδιαγράφει; Υπάρχει πρόθεση να αλλάξει κάτι;

Σε αυτό το περιβάλλον για τις μαρίνες, το ελληνικό Δημόσιο προχωρά σε αναζήτηση επενδυτών που θα αναλάβουν την ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό και την αξιοποίηση υφιστάμενων τουριστικών λιμένων.
Ακούσαμε, πριν λίγο καιρό, στο Posidonia Sea Tourism Forum, τον κύριο Στέργιο Πιτσιόρλα, υφυπουργό Οικονομίας, την υπουργό Τουρισμού, κ. Κουντουρά, και τον γενικό γραμματέα, κ. Γ. Τζιάλλα, για τον κεντρικό σχεδιασμό αξιοποίησης των τουριστικών λιμένων όπως είναι η Μαρίνα Αλίμου, Χίου, Πύλου, στο παλιό λιμάνι της Καβάλας, στους εμπορικούς λιμένες της Ηγουμενίτσας και της Κέρκυρας με επενδύσεις από τον ιδιωτικό τομέα.

Πού θα βασιστεί το συγκριτικό μας πλεονέκτημα;

Σήμερα, η χώρα μας έχει την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί το μεγάλο πλεονέκτημα της ασφάλειας σε σύγκριση με γειτονικά κράτη και να προβεί σε εθνικό σχεδιασμό, με σκοπό τη σταθερή και μακρόπνοη ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού μας.

Τι χρειάζεται να γίνει;

Ανανέωση του πλαισίου ίδρυσης και λειτουργίας των τουριστικών λιμένων με γενναίες μεταρρυθμίσεις στη σχετική νομοθεσία, διαμορφώνοντας ένα δίκαιο και φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον, με λιγότερη περιττή γραφειοκρατία, ώστε να προσελκύει επενδυτές στις μαρίνες, όχι να τους απωθεί.

Το καμποτάζ είναι ένα «αγκάθι», χρόνια τώρα, στον ελληνικό θαλάσσιο τουρισμό…

Η χώρα μας δεν ακολουθεί το παράδειγμα των άλλων ευρωπαϊκών χωρών στην πλήρη άρση των περιορισμών ναύλωσης των επαγγελματικών σκαφών με ξένη σημαία. Απαγορεύει σε σημαίες τρίτων χωρών να ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα στα ελληνικά λιμάνια, στερώντας έτσι σημαντικά έσοδα από τις μαρίνες αλλά και θέσεις εργασίας σε ικανά πληρώματα και Έλληνες αξιωματικούς.

Ποιος θεωρείτε ότι πρέπει να εποπτεύει τη λειτουργία των μαρινών;

Πρέπει να γίνει μια σοβαρή αναδιάρθρωση του συστήματος λειτουργίας και εποπτείας των Λιμενικών και Δημοτικών Λιμενικών Ταμείων σε εθνικό επίπεδο, έτσι ώστε όπου διαχειρίζονται μαρίνες να αποτελούν διαφήμιση του τουριστικού προϊόντος μας, να αυτοσυντηρούνται και να επιφέρουν έσοδα στα δημόσια ταμεία, και όχι να λειτουργούν με δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού.

Αυτό αρκεί για να εκτοξευθεί ο τουρισμός;

Όχι. Χρειάζεται, επιπλέον, συστηματική προβολή σε εθνικό επίπεδο των προοπτικών και των δυνατοτήτων του θαλάσσιου τουρισμού μας, και ειδικότερα του yachting και των ελληνικών τουριστικών λιμένων εντός και εκτός συνόρων, με μακροχρόνιο σχέδιο, όχι καμπάνιες-«πυροτεχνήματα», που κοστίζουν ακριβά, αλλά δεν έχουν συνέχεια και ουσιαστικό αποτέλεσμα. Χρειάζεται να αλλάξει η άποψη της κοινής γνώμης για τα σκάφη αναψυχής στη χώρα μας, και αυτό θα επιτευχθεί μόνο μέσω συστηματικής επικοινωνίας της σημασίας του yachting στην οικονομία μας.

WHO IS WHO

O Σταύρος Κατσικάδης αποφοίτησε από το Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ και συμμετείχε σε μεταπτυχιακή έρευνα (1994) για το έργο ΕEC. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη ναυτιλία ως μηχανικός και συνέχισε ως τεχνικός διευθυντής στην Consolidated Marine Mgt μέχρι το 2003. Αφού αποφοίτησε από το ALBA P-MBA, από το 2004 ασχολήθηκε με τον θαλάσσιο τουρισμό, έχοντας την ευθύνη του έργου της ανάπτυξης, ανακαίνισης και λειτουργίας της Μαρίνας Φλοίσβου. Από το 2008 είναι διευθύνων σύμβουλος της LAMDA Μαρίνας Φλοίσβου ΑΕ. Εξελέγη πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Μαρινών Ελλάδας Συνδέσμου Ελληνικών Μαρινών το 2011, το 2013 και το 2015. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Τεχνολογίας, του Συλλόγου Ναυπηγών, της ΕΕΔΕ και του ICOMIA Marinas Group.

Share.

About Author

Leave A Reply